غزل شمارهٔ ۲۶۶

هوش مصنوعی: عاشق، به خاطر عشقش از توجه به دنیا و آخرت چشم‌پوشی کرد و فقط جوهره و حقیقت عشق را درک کرد.

هوش مصنوعی: از هرچه هستی و نیستی رها شده و از همه چیز عبور کرده است، به معنای این است که از تمامی وابستگی‌ها و دغدغه‌ها فارغ شده است.

هوش مصنوعی: بهشت رضوان به قدری زیباست که حتی بهشت‌های دیگر هم توان رقابت با آن را ندارند و این زیبایی از درخت طوبی فراتر رفته است.

هوش مصنوعی: عشق و وابستگی عمیق به محبوب سبب شد که دلبر با دل و جان خود به معشوقش تسلیم شود و این احساسات او را فراتر از داستان‌های معروف مجنون و لیلی برد.

هوش مصنوعی: ایشان به شدت در عمق مسأله‌ای غرق شده و دنیای وسیعی را به تصویر می‌کشند که از ابعاد عظیم آن عبور نکرده‌اند. به عبارت دیگر، درک و شناخت ایشان از واقعیت بسیار گسترده و بی‌پایان است و به همین دلیل نتوانسته‌اند از آن عبور کنند.

هوش مصنوعی: هرچند که موسی به خاطر جلوه خداوند تحیر و حیرانی را تجربه کرد، ولی سید ما از جلوه الهی عبور کرد و فراتر رفت.

هوش مصنوعی: در راه عشق، نعمت خداوند کمتر دیده می‌شود و از نعمت‌های فراوان دیگر فراتر می‌رود.