غزل شمارهٔ ۱۳۹۹

هوش مصنوعی: ما در حال نوشیدن می هستیم و در کنار هم، در این زندگی، عشق و معشوق خود را داریم. ما همزمان به زندگی و ثروت و زیبایی‌ها، و حتی به ویرانی‌ها و دشواری‌ها هم می‌پردازیم.

هوش مصنوعی: ما همانند خورشید و ماه هستیم، عاشق و معشوق یکدیگر، دل و محبوب، همانند شمع و پروانه که به یکدیگر وابسته‌اند.

هوش مصنوعی: در میخانه عشق، هیچ کس را مانند من که شیدا و سرگشته‌ام پیدا نخواهید کرد.

هوش مصنوعی: پوشش خود را به خاطر یک جام شراب فروخته و سجاده‌اش را به میخانه تقدیم کرده است.

هوش مصنوعی: جز عشق و نوشیدن شراب، در دنیا چیز دیگری وجود ندارد که ارزش داشته باشد.

هوش مصنوعی: در حال حاضر مست هستم و با لذت شراب می‌نوشم، بدون اینکه به کسی آشنا یا بیگانه توجه کنم.

هوش مصنوعی: نعمت اله، دوست و همراهی است که در گوشهٔ میخانه، در کنار شراب و صفای آن مکان، سکونت دارد.