غزل شمارهٔ ۱۳۹۸

هوش مصنوعی: ای ساقی، دوباره آن می را به من بده تا ملایم و سرشار از شادی شوم و از این میخانه لذت ببرم.

هوش مصنوعی: به رازهای عاشقانی گوش کن، که این رازها نشانی از عشق و عاشقی دارند.

هوش مصنوعی: ما به دنبال وجودی پایدار و بی‌نقص هستیم که همه‌ی کارها و انگیزه‌ها به آن وابسته است.

هوش مصنوعی: کار ما در زندگی، عشق و عاشقی است که به ما از نعمت و لطف عشق ابدی داده شده است.

هوش مصنوعی: روح ما مانند پروانه‌ای در آتش عشق ابدی می‌سوزد.

هوش مصنوعی: اگر تمایل داری در کنار محبوبت باشی، جان خود را وسط بیاور.

هوش مصنوعی: زمانی که از وجود خود خارج می‌شوی و به نیستی می‌رسی، در هر دو جهان، تو تنها و یگانه خواهی بود.

هوش مصنوعی: وجود آدمی همچون دام است ای دوست، ما شکار آن دامیم و جان ما مانند دانه‌ای است که در آن گرفتار آمده.

هوش مصنوعی: خواننده، سازت را به صدا درآور و با نغمه‌های عاشقانه دل‌ها را شاد کن.