غزل شمارهٔ ۱۳۹۵
شاه نعمتالله ولی
»
غزلیات
»
غزل شمارهٔ ۱۳۹۵
آفتابی تافته بر آینه
می نماید روی او هر آینه
روشنست آئینهٔ گیتی نما
حسن او پیدا شده در آینه
عشق در دورست از آن دوران او
دائماً باشد مدور آینه
آینه چون می نماید حسن او
مظهر ما او و مظهر آینه
دلبر سید بود آئینه ای
خود که دیده عین دلبر آینه
غزل شمارهٔ ۱۳۹۴: تا ببیند روی خود در آینه
غزل شمارهٔ ۱۳۹۶: همچو ما کیست در جهان تشنه
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
کتابخانهٔ تصوف
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
آفتابی تافته بر آینه
می نماید روی او هر آینه
هوش مصنوعی: خورشید درخشان بر آینه میتابد و تصویر او را هر بار در آینه نمایش میدهد.
روشنست آئینهٔ گیتی نما
حسن او پیدا شده در آینه
هوش مصنوعی: در این جهان، زیبایی او همچون تصویری در آینه نمایان است و کاملاً واضح و روشن است.
عشق در دورست از آن دوران او
دائماً باشد مدور آینه
هوش مصنوعی: عشق در دوران خودش همواره در حال چرخش و تغییر است، مانند دایرهای که هیچ وقت به انتها نمیرسد.
آینه چون می نماید حسن او
مظهر ما او و مظهر آینه
هوش مصنوعی: آینه وقتی زیبایی او را نشان میدهد، هم خود نمایانگر اوست و هم خود آینه.
دلبر سید بود آئینه ای
خود که دیده عین دلبر آینه
هوش مصنوعی: دلبر، که مانند سیدی است، مانند آینهای است که چشمانش تصویر دلبر را منعکس میکند.