غزل شمارهٔ ۱۳۹۰

هوش مصنوعی: در همه جا، نور و انرژی ای وجود دارد که تمام ذرات عالم را روشن کرده و هر بخشی از آن، سهمی از این نور و انرژی دارد.

هوش مصنوعی: ما به هم بافته شده‌ایم، مانند یک پارچه زیبا که از تار و پود و ظاهر و باطن و جسم و روح ما تشکیل شده است.

هوش مصنوعی: در این دشت کسی را نمی‌بینم که از نور و رحمت او بی‌بهره باشد، زیرا آفتاب رحمتش هم بر افراد نابینا و هم بر بینا می‌تابد.

هوش مصنوعی: دوزن زلف پریشان خود را جمع کرده و سپس برای شخصی با زیبایی خوشایند، گیسوانی بافته است.

هوش مصنوعی: ای ساقی، تو که ما را در بزم‌های مجلل و پر از شادی سرمست کرده‌ای، پیش از آن که رندان به دور می‌آیند، نعمت خدا را به ما هدیه داده‌ای.