غزل شمارهٔ ۱۳۴

هوش مصنوعی: میخانه، خانه‌ای است برای عاشقان، و هر کس که مانند ما عاشق باشد، به آنجا جذب می‌شود.

هوش مصنوعی: برو و شادی ما را بیاور و بنوش، زیرا این جام از هر شراب دیگری خوش‌تر و بهتر است.

هوش مصنوعی: معشوق نباید از ما دوری کند زیرا که با عاشق خود در ارتباط است و ما باید در کنار هم باشیم.

هوش مصنوعی: این چشم من به نور او روشن است و آن نور به وضوح در وجود ما ظاهر شده است.

هوش مصنوعی: به او گفتم که نشانه‌ای از عشقش وجود ندارد، اما همین نداشتن نشان هم خودش یک نوع اشاره و علامت است.

هوش مصنوعی: همه افراد با دل‌های زنده و پرشور به عشق دلبسته‌اند؛ عشق، همچون روحی است که در بدن جریان دارد و آن را زنده نگه می‌دارد.

هوش مصنوعی: ما به دنبال نعمت خداوند هستیم، که مانند دریا بی‌پایان و وسیع، ما را در خود غرق کرده است.