غزل شمارهٔ ۱۳۳۵

هوش مصنوعی: به سرور مستی خود را فراموش کن و با حالتی رندانه به جمع ما بپیوند.

هوش مصنوعی: از آنجا که وجود ما وابسته به هستی اوست، از خودت فراتر برو و به ارتباط با خدا بپرداز.

هوش مصنوعی: به زندگی مادی پشت کن و به سوی حقیقتی که جاودانه است برو، مانند منصور که در برابر چالش‌ها ایستاد و به سعادت ابدی دست یافت.

هوش مصنوعی: ما صدای فقیران هستیم، به صدای ما گوش بده و در کنار ما قرار بگیر.

هوش مصنوعی: چرا مدت‌ها در کنار دریا و دور از آن می‌گشتی؟ به جای این کار، وارد دریا شو و با آن آشنا شو.

هوش مصنوعی: به مکانه‌ای پر از عشق برو و از دنیای مادی و رویدادهای دو جهان رها شو.

هوش مصنوعی: سید، پادشاه است و تو تنها یک بنده هستی. اگر خواهان چیزی هستی، بهتر است به جای طلب کردن، خود را به مقام گدایی برسانی.