غزل شمارهٔ ۱۲۶۴

هوش مصنوعی: در این دنیا، عالم مانند سایه‌ای است که بر روی نور ایمان و دین قرار دارد و هر کسی به نوبه خود از آن نور بهره‌مند می‌شود.

هوش مصنوعی: من شمس دین را بسیار دوست دارم و به خاطر او جانم را فدای او می‌کنم. قسم به جان شمس دین.

هوش مصنوعی: با تو به زبان عارفانه صحبت می‌کنم؛ این حرف‌ها از بیان شمس دین سرچشمه می‌گیرند.

هوش مصنوعی: نور دین مانند نوری است که از خورشید می‌تابد. اکنون من نشان و اثری از این خورشید را به تو می‌دهم.

هوش مصنوعی: مجلس عشق جایی است که ما در آن غرق در شادی و نشئگی هستیم، همچون کسانی که در حال نوشیدن باده و لذت بردن از عشق هستند، به ویژه عشق به شمس دین.

هوش مصنوعی: اگر قصد سفر به خانه خدا را داری، با پیروان شمس دین هم‌راه شو.

هوش مصنوعی: نعمت الله، سید و شخصیت برجسته‌ای است، هرچند که او نیز از میان بندگان و پیروان شمس دین به حساب می‌آید.