غزل شمارهٔ ۱۱۸۸

هوش مصنوعی: ما دوباره شروع به نواختن ساز عشق کردیم و کشتی دل را در این فضا به حرکت درآوردیم.

هوش مصنوعی: در تنها و آرامش قلبمان، با خداوند خود ارتباط برقرار کردیم و عشق ورزیدیم.

هوش مصنوعی: ما همچون دریا هستیم و مردم جلوه‌های ما هستند، بنابراین ما ناچار با همه در ارتباطیم و هماهنگ شده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما با شجاعت و جسارت بر سر وجود خود ضربه ای زدیم، مانند ذوالفقار که در نبرد با عدم و نیستی افراشته شده است.

هوش مصنوعی: ما با اراده و عزم راسخ خود، از این زمین پر از خاک، به اوج آسمان‌ها جهیدیم.

هوش مصنوعی: ما در سفرهای زیادی به جهان رفتیم و تجربیات زیادی کسب کردیم، اما در نهایت فقط خدا و حقیقت الله را شناختیم و به غیر از آن هیچ چیز دیگری برای ما مهم نبود.

هوش مصنوعی: ما نعمت‌های خدا را به روشنی نشان دادیم و با بزرگواری خود، جهانی را مورد لطف و محبت قرار دادیم.