غزل شمارهٔ ۱۱۵۶
شاه نعمتالله ولی
»
غزلیات
»
غزل شمارهٔ ۱۱۵۶
هرچه داریم از خدا داریم
از خدایست هرچه ما داریم
گرنه از حضرت خداوند است
آنچه داریم از کجا داریم
موج بحریم و عین ما آب است
موج از بحر چون جدا داریم
ساغر درد و درد می نوشیم
بی تکلف نگر دوا داریم
نعمت الله عطای بار خداست
خوش عطائی که از خدا داریم
غزل شمارهٔ ۱۱۵۵: هر چه داریم ما از او داریم
غزل شمارهٔ ۱۱۵۷: عشق او در میان جان داریم
اطلاعات
وزن:
فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
کتابخانهٔ تصوف
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
هرچه داریم از خدا داریم
از خدایست هرچه ما داریم
هوش مصنوعی: هر چیزی که در زندگی داریم و به دست آوردهایم، نتیجه لطف و رحمت خداوند است و همهی این نعمتها از اوست.
گرنه از حضرت خداوند است
آنچه داریم از کجا داریم
هوش مصنوعی: اگر نعمتهایی داریم، باید بدانیم که همه آنها از جانب خداوند است و در واقع نمیدانیم که این نعمتها را از کجا به دست آوردهایم.
موج بحریم و عین ما آب است
موج از بحر چون جدا داریم
هوش مصنوعی: ما مانند آب دریا هستیم که در میان امواج قرار داریم، امواج از دریا جدا نمیشوند.
ساغر درد و درد می نوشیم
بی تکلف نگر دوا داریم
هوش مصنوعی: ما بدون هیچ گونه زحمت و تشریفاتی، از جام درد و احساسات ناتوانی مینوشیم، چون میدانیم که درمانی برای این درد داریم.
نعمت الله عطای بار خداست
خوش عطائی که از خدا داریم
هوش مصنوعی: نعمتهای الهی، بخششهای فوقالعادهای هستند که از سوی خداوند به ما داده شدهاند و این نعمتها بسیار خوشایند و دلپذیرند.
