غزل شمارهٔ ۱۱۳۱

هوش مصنوعی: عجیب است که من از خودم خوبی و زیبایی را می‌طلبم و از زیبایی هم زیبایی بیشتری را می‌خواهم.

هوش مصنوعی: دوست من همیشه همراه من است، اما من در حالتی از شگفتی و سردرگمی به سر می‌برم و از دیاری دور به دنبال او می‌گردم.

هوش مصنوعی: من به دنبال یافتن خودم هستم، نه مانند یعقوب که فقط به دنبال پیراهن یوسف بود.

هوش مصنوعی: با عشق در دلم زندگی می‌کنم، اگرچه حالتی از مرگ دارم، تا اینکه به دنبال کفن بروم.

هوش مصنوعی: من قلبی را به خاطر خریدارم و در فکر زلف زیبای او هستم که بسیار شکننده و لطیف است.

هوش مصنوعی: دل من مدتی است که گم شده و در جستجوی اویس، به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: در بهشت به دنبال شمعی هستم که روشنایی بیاورد، اما همچنان در جستجوی آنم.

هوش مصنوعی: روح بزرگ تنها یک جسم ندارد، بلکه او از همه اجرام و موجودات می‌طلبد و در آن‌ها جستجو می‌کند.

هوش مصنوعی: خداوندا! نعمت‌ها و فضیلت‌های تو و اهل بیت پیامبرت را به کجا برده‌ام که حالا از اهرمن و شیطان خواسته‌ام؟