غزل شمارهٔ ۱۱۲۰

هوش مصنوعی: هر چیزی که می‌بینم به کمک نور اوست و برای اینکه به او وصل شوم، زیبایی‌هایش را با دستان او جمع‌آوری می‌کنم.

هوش مصنوعی: جز او هیچ چیز دیگری در این جهان وجود ندارد؛ پس چگونه می‌توانم در کنار کسی دیگر بنشینم؟

هوش مصنوعی: ظاهراً من مانند یک جام هستم، اما در باطن معنای دیگری دارم و حقیقت من فراتر از آنچه دیده می‌شود است.

هوش مصنوعی: بهترین و عزیزترین عشق من، خسرو عاشقان است که مرا به شوق و حال خوب می‌آورد.

هوش مصنوعی: جز او هیچ‌کس در دل من جا نمی‌گیرد؛ این نشان‌دهنده غیرت و تعهد دینی من است.

هوش مصنوعی: نفس من به دیگران قدرت می‌دهد و آنها نیز مرا ستایش می‌کنند.

هوش مصنوعی: خداوند نعمتش را به من نشان دهد و این دنیای مادی را مانند یک جام بنماید، زیرا زمانی که آن را می‌بینم، احساس خاصی در من ایجاد می‌شود.