غزل شمارهٔ ۱۱۰۵

هوش مصنوعی: من نوازنده خوش صدایی هستم که در کنار دوستان شاد و نوشنده‌ی شراب به سر می‌برم.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از عشق و احساسات عاشقانه بشنوی، من می‌توانم با شوق و علاقه آن را برایت بگویم.

هوش مصنوعی: من همیشه در حال نوشیدن شراب و غرق در مستی هستم و در کنار رندان بی‌خیال زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: مجلس عشق همیشه برقرار است و من در این محفل عاشقانه روز و شب با دوستانم هستم.

هوش مصنوعی: من از ساغر شراب می‌نوشم و می‌دانم که این دردها بهتر از هر دارویی هستند که می‌شناسم.

هوش مصنوعی: صورت من مانند موج است و ظاهر من نمایانگر آن است، ولی در باطن، معنای من مانند دریا عمیق و وسیع است.

هوش مصنوعی: من با کمال احترام و گرامیداشت نعمت‌های الهی، مانند مهمانی که به سفره‌ی پادشاهی دعوت شده، به زندگی و برکات آن می‌پردازم.