غزل شمارهٔ ۱۰۸۴

هوش مصنوعی: هیچ چیز دیگری غیر از او نمی‌تواند در دل من جای گیرد. این موضوع برای من دشوار است و حالا باید این مشکل را حل کنم.

هوش مصنوعی: تمام زیبایی‌ها از رخسار او سرچشمه می‌گیرد، بنابراین من مجذوب زیبایی‌های خوبان هستم.

هوش مصنوعی: جز او در هیچ‌کدام از دو جهان وجودی ندارد، من نمی‌گویم که من فاصله دارم یا نزدیکم.

هوش مصنوعی: من افرادی را می‌شناسم که به دنبال علم و دانش هستند، اما من هم به آن‌ها مانند خودشان تمایل دارم.

هوش مصنوعی: همیشه با جامی در دست، در میخانه می‌نوشم و خانه‌ام همین‌جا است.

هوش مصنوعی: عمر من بی‌فایده نبوده و هر چه که به دست آورده‌ام عشق است که بهترین دستاورد من است.

هوش مصنوعی: من با حالی شاد و سرمست، درباره نعمت الله سخن می‌گویم و احساساتم را از دل بیان می‌کنم.