غزل شمارهٔ ۱۰۷۹

هوش مصنوعی: به خاطر عشق او، شادی و خوشی را در زندگی‌ام برافروختم و تمام چیزهای خوب و بد، نام و ننگ را فراموش کردم و از یاد بردم.

هوش مصنوعی: دلم مثل پروانه‌ای در آتش سوخت و من مانند شمعی در جمع عاشقان، روشنی بخش آنها شدم.

هوش مصنوعی: من لباس مقدس را از تن درآوردم و حالا یک جامه رندانه و جدید به تن کردم.

هوش مصنوعی: من از صراف عشق، جواهری خریدم و برای به دست آوردن آن، هم به صورت نقد و هم به صورت نسیه هزینه کردم.

هوش مصنوعی: من عاشق علم و معرفت هستم و به واسطه عشق، آگاهی زیادی را به دست آورده‌ام. چنین دنیای عاشقانه‌ای مانند من وجود ندارد؛ من به دیگران درس عشق و شناخت را آموزش داده‌ام.

هوش مصنوعی: نعمت خداوند، ثمره زندگی من است و من تلاش کرده‌ام تا زندگی‌ام را با خوشی‌ها پر کنم.