غزل شمارهٔ ۱۰۷۸

هوش مصنوعی: به خاطر نور چهره او، روشن و درخشان شدم، ای امیر و سرور من، به واسطه او نورانی شدم.

هوش مصنوعی: به عشق معشوق، جان خود را فدای او کردم و با این کار، به زندگی‌ای پایدار و ابدی نائل شدم.

هوش مصنوعی: با اینکه به خاطر جدایی‌اش غم‌های زیادی را تحمل کردم، اما به برکت وصال او، خوشبخت و شادمان شدم.

هوش مصنوعی: عاشق شده‌ام و به خاطر عشق آسیب دیده‌ام، اما در این راه، به حقیقتی بزرگ دست یافته‌ام و روح من دوباره زنده شده است.

هوش مصنوعی: از نور خورشید و محبت پیشوای خود همچون ماه کامل درخشان شدم.