غزل شمارهٔ ۱۰۷۵

هوش مصنوعی: از توبه‌ای که شکستم شکرگزارم و از غم و ننگی که به خاطر آن داشتم، رهایی یافتم.

هوش مصنوعی: در محل عشق، به همراه دوستانم در حال خوش‌گذرانی و شادمانی غرق شدم.

هوش مصنوعی: وجود او در کجا و وجود من در کجا است. من به خودم توجهی ندارم و تمام وجودم به او معطوف است.

هوش مصنوعی: از خودم و دیگران جدا شدم و دوباره به ریشه و حقیقت خودم وصل شدم.

هوش مصنوعی: چشم من همچون نور است و من در نظر دارم که نگاهی به چشمان مست و شگفت‌انگیز خود بیندازم.

هوش مصنوعی: من دستم را به کمر دوست گذاشته‌ام و بر این کارم افتخار می‌کنم.

هوش مصنوعی: من خادم و خدمتگزار سید خرابات هستم و جانم را برای خدمت به او فدای ایشان کرده‌ام.