غزل شمارهٔ ۱۰۵۵

هوش مصنوعی: در نیمه شب، زیبایی‌ای مانند آفتاب دیده‌ام که همچون نقابی از مه و ابر پنهان شده است.

هوش مصنوعی: چشمانم به روشنی چهره‌اش روشن شده است، تا این‌که تصور نکنی که خواب می‌بینم.

هوش مصنوعی: در هر گوشه و آیینه ای که نگاه کردم، از همه زیبایی‌ها، تنها روشنایی و روشنیِ خورشید را مشاهده کردم.

هوش مصنوعی: من چنان حیات و نیرو پیدا کرده‌ام که در چشمانم آبی از شگفتی و شادابی به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: بدون وجود آن حضرت، جهان را مانند یک سراب دیده‌ام که در واقعیت وجود ندارد.

هوش مصنوعی: مدتی است که دیگر نمی‌توانم آن چیزی را که می‌خواهم ببینم، زیرا این چشم حائلی دارد که مانع دیدن می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر نعمت‌ها و برکات خداوند را در زندگی‌ات پیدا کنی، به دیگران بگو که عاشق و شیدا شده‌ام و در حالتی سرمستی و خرابی قرار دارم.