غزل شمارهٔ ۱۰۵۴

هوش مصنوعی: من خوش خیالی را به خوبی تجربه کرده‌ام و شما را با شخصیت والا و با عظمتتان دیده‌ام.

هوش مصنوعی: در دنیای پیرامونم، درخشش و زیبایی‌هایی دیده‌ام که همچون آفتاب در پس نقابی پنهانند.

هوش مصنوعی: تصور می‌کنم که هفت دریا وجود دارد، اما با نگاهی به آن‌ها فقط یک حباب کوچک را می‌بینم.

هوش مصنوعی: چشمانم به وسیله نور چهره او روشنی یافته است و آنقدر زیبایی در آسمان چشمان او دیده‌ام که حیرت‌انگیز است.

هوش مصنوعی: تنها اوست که در نظر من جای دارد و هر چیزی که دیده‌ام، فقط بی‌پرده بودن و بی‌حجابی را به من نشان داده است.

هوش مصنوعی: در این دنیا هر دو جنبه ظاهری و باطنی را شناختم، هم وجود مادی و هم روحانی را درک کرده‌ام، و همچنین تجربه لذت و شادی را نیز چشیده‌ام.

هوش مصنوعی: در میخانه‌ها و مکان‌های شراب‌خواری، بسیاری را دیده‌ام که در حال مستی و بی‌خبری هستند و حالتی از سرخوشی و خرابی را تجربه می‌کنند.