غزل شمارهٔ ۱۰۳۵

هوش مصنوعی: در مکان‌های شلوغ و پرجمعیت، به تماشای رنگ و بوی خوشی و سرخوشی مردم و ساقی‌ها پرداختم و از این حال و هوای شاداب لذت بردم.

هوش مصنوعی: با عشق او را در آغوش گرفتم و به طور عارفانه لب‌هایش را بوسیدم.

هوش مصنوعی: احساس خوشی و شوق ناشی از نوشیدن شراب را به طور لطیف و دقیق از او جویا شدم.

هوش مصنوعی: گفت: وقتی چیزی را نچشیده‌ام، چگونه می‌توانم بدانم که چه طعمی دارد؟ سپس به من جامی داد و من همه‌اش را نوشیدم.

هوش مصنوعی: حال روحانی را به ادراک و فهم خود دریافتم، حتی اگر همه نور و روشنایی او را به وضوح ببینم.