غزل شمارهٔ ۱۰۱۶

هوش مصنوعی: اگر در اینجا عاشق نباشیم، پس برای چه در اینجا هستیم؟ ما فقط همین کار را انجام می‌دهیم و کاری جز این نداریم.

هوش مصنوعی: در هر لحظه، چه در روز و چه در شب، تصویر دلپذیری از او را در ذهن دارم که به خوبی در چشمانم نقش بسته است.

هوش مصنوعی: ما در آغوش او از خوشی و شوق دست زدیم و اگرچه جانمان هم برود، هرگز دامن وصالش را رها نخواهیم کرد.

هوش مصنوعی: سال‌هاست که در محلی که پر از خوشی‌ها و لذت‌هاست زندگی می‌کنیم. حالا که به اینجا می‌رسیم، بهتر است چند نفس دیگر هم در اینجا بگذرانیم.

هوش مصنوعی: چشم سید به نور خدا روشن شده است و ای یار، غیر از نور او در نظر ما چه چیزی باقی می‌ماند؟