غزل شمارهٔ ۱۰۱۲

هوش مصنوعی: در نیمه شب، نوری زیبا را مشاهده کرده‌ایم، نوری که مانند تابش خورشید است اما با پوشش و پرده‌ای خاص.

هوش مصنوعی: ما در این دنیا ظاهری زیبا و معانی عمیق را یافته‌ایم، اما همچون سرابی که از دور دیده می‌شود، ممکن است فقط فریبنده باشد و حقیقت در آن نهفته باشد.

هوش مصنوعی: ما از دریا آمده‌ایم و دریا جزء وجود ماست، به همین دلیل چشم‌های ما همیشه پر از آبی است.

هوش مصنوعی: ما در دل خود خوش‌بینی و آرزوهای زیبا را مجسم می‌کنیم، گویی که در خواب تصویری شگفت‌انگیز دیده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما در این خوشی و خوشحالی به کسی که دانش و آگاهی دارد، نوشیدنی می‌دهیم زیرا برای ما از این کار پاداش و نتیجه خوبی حاصل شده است.

هوش مصنوعی: در میخانه‌ها و میان مردان اهل شراب، غرق در نوشیدن مشروبات الکلی و تماشای خسارات ناشی از این مستی قرار داریم.

هوش مصنوعی: نعمت‌الله به عنوان روشنایی چشم عاشقان، شما را می‌ستاید و ما دوباره با چشمی عالی و زیبا به شما نگاه کرده‌ایم.