شمارهٔ ۸۹

هوش مصنوعی: هر لحظه که تو بی‌لب می‌خندی، اشک‌هایم از چشمانم می‌ریزد و تکه‌های دل شادابم از راه چشم‌هایم خارج می‌شود.

هوش مصنوعی: یک شب، ای شمع زیبایی‌ها، به گوشه‌ی تاریک من بیا تا حالت کسانی را که تنها مانده‌اند ببینی و ببینی که چگونه زمان می‌گذرد.

هوش مصنوعی: وقتی خون از زخمی خارج می‌شود، زخم به خودی خود بهبود نمی‌یابد. دل من نیز با داشتن درد و زخم‌های فراوان همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و احساساتی جدید سر باز می‌کند.

هوش مصنوعی: باغبان به غنچه می‌گوید که صحبت نکن، زیرا بلبلان در حال آوازخوانی هستند و وقتی سخن از لعل میگون به میان می‌آید، به نظر می‌رسد که باید سکوت کرد.

هوش مصنوعی: شما فرمودید که صدای پادشاه از کوچه ما کم نشده است، اما من می‌گویم که اکنون دل من تماماً درگیر عشق است.