شمارهٔ ۸۰

هوش مصنوعی: جسم تو چنان قوی و استوار است که دل من هیچ گاه آرام نمی‌گیرد و نمی‌تواند بی‌قرار بماند، مگر اینکه تو خود از جایگاهت پایین بیایی.

هوش مصنوعی: من و دلم تنها بودیم، اما تو دل مرا نیز از من گرفتی. حال خودت بگو که اندوهت کجا سکونت دارد؟

هوش مصنوعی: هر کسی که شب را در کنار تو سپری کند، در روز نیز به یاد تو خواهد بود و بیشتر به تو فکر خواهد کرد.

هوش مصنوعی: گرد و غباری که از جانب دوست بلند می‌شود، بر چشم‌ها می‌نشیند و آن را مثل سرمه می‌کند.

هوش مصنوعی: هیچ کس با کسی چون تو نمی‌تواند نشیند، حتی شاهی که سگش را با خود همراه می‌کند.