شمارهٔ ۱۷۴

هوش مصنوعی: من را غرق مکن، با آن نگاه زیبا و فریبنده‌ات، ای محبوب، که با عشق تو زخمی شده‌ام و دیگر تاب و توان ندارم.

هوش مصنوعی: من نمی‌خواهم به فریاد و ناله‌های سگ کوی تو اذیت و آزار برسانم، زیرا در مکتب عشق، ظلم به دیگران جایز نیست و این کار به نوعی کفر محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: عشق باعث می‌شود که اشک‌های عاشقان مانند رنگ قرمز شنگرف از چشمانشان بریزد، زمانی که زیبایی چهره محبوبشان را می‌نگرند و خطی زنگاری بر چهره‌اش نقش بسته است.

هوش مصنوعی: چشم‌های زیبا و دلنشین تو همچون تیغی، بر احساسات و دل‌های مردم تاثیر گذاشته است. موی بلند و خوش‌حالتت نیز در مسیری که دل‌ها قرار دارند، به دام انداخته و درگیر کرده است.

هوش مصنوعی: وقتی ماه روی تو را می‌بیند، از خود بی‌خود می‌شود. تو از حال دل خود آگاه هستی، اما این احساس را با خودت در میان نمی‌گذاری.