شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: تو پادشاه دنیا هستی و ما در شهر تو غریب و بی‌خانمانیم. ما برای تو و به خاطر تو وطن و خانه‌مان را رها کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: دوای دل ما نمی‌شود نوشیدن جام جم، زیرا ما همچون نازپرورده‌هایی هستیم که در لبه پیمانه‌های زهر تو قرار داریم.

هوش مصنوعی: ای مهربان، بر ما ببخشای که ما در برابر سختی‌ها و مشکلات، زیر فشار قهر تو قرار گرفته‌ایم. دوست داریم که از رحمت تو به ما نیکی و لطف برسانی.

هوش مصنوعی: دلم برای تو به اندازه گل لاله که در بهار می‌شکفد، می‌سوزد و مثل غنچه‌ای که از لعل نوشی زخم می‌خورد، دچار درد و رنج است.

هوش مصنوعی: به خاطر وفای تو، همه در جهان به ما احترام می‌گذارند. اما برای ما همین که شناخته شویم کافی است، زیرا ما از دوستداران تو هستیم.