شمارهٔ ۱۱۹

هوش مصنوعی: اگر نتوانم خود را در میان پیروان تو ثابت کنم، به گوشه‌ای از درد و رنج خواهم رفت و خود را در آنجا محبوس می‌کنم.

هوش مصنوعی: من مانند یک صید هستم که به خاطر عشق تو در دل تیرهای زیادی حس می‌کنم. زندگی‌ام وابسته به خوبی و خوشبختی توست و خودم را به دام تو می‌اندازم.

هوش مصنوعی: چون از دلتنگی و اضطراب به سمت تو نامه می‌نویسم، آرزو دارم روزی این نامه را بر روی پرنده‌ای بگذارم تا به دست تو برساند.

هوش مصنوعی: تو که از عشق سوزی نداری، به تماشای سرو و گل بپرداز. اما بدان که دیگر دلی برای بستن به یار جدید نخواهم داشت.

هوش مصنوعی: فدای شمشیر محبوبم می‌شوم، کسی که می‌خواهم با او عهد و پیمان جدیدی ببندم.