شمارهٔ ۱۱۰

هوش مصنوعی: هر کسی که به زیبایی و جذابیت خود می‌بالد، ما در گوشه‌ای از دل‌خودمان غم و درد را تحمل می‌کنیم.

هوش مصنوعی: زاهد در مسیر عافیتی که به آن معتقد بود، به شخصی برخورد که در حال عبور بود. زاهد از دیدن او پشیمان شد و به فکر فرو رفت که آیا راهی که انتخاب کرده درست بوده یا نه.

هوش مصنوعی: تا زمانی که نیشکر نشکند و شیرینی‌اش آزاد نشود، کسی نمی‌تواند از آن بهره‌مند شود؛ همان‌طور که انسان تا زمانی که از بند خود رها نشود، به خواسته‌هایش نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: در مسیر انتظار تو، چشمانم به شدت خسته و دلگیر شده است. با این حال، اکنون نشانی از تو به وضوح در راه ظاهر شده است.

هوش مصنوعی: این بیت به بیان این موضوع می‌پردازد که تو باید در برابر مقام یا قدرتی که داری، مهربان و با احتیاط باشی. در واقع، به جای اینکه بر دیگران فشار بیاوری یا آنها را آزرده‌خاطر کنی، باید بر رفتار خود فکر کنی و اجازه بدهی که آنها در فضایی آزادانه باشند. بنابراین، به هیچ وجه نباید بر کسانی که در زیر دست تو هستند، خنجر بکشی یا آسیب برسانی.