شمارهٔ ۱۰۹

هوش مصنوعی: گل نو به تازگی آمده و هر کسی مشغول خوشی و لذت خود است، اما من در عذاب دوری و گوشه‌نشینی خود گرفتارم.

هوش مصنوعی: بلا و رنج تو به ما رسید، چه کنم که عاقل کسی نیست که به سرنوشت خود راضی نشود.

هوش مصنوعی: زمانی که از این خسته دور می‌شوی، به یاد داشته باش که ما از این نقطه به خاطر تلاش‌هایمان عبور خواهیم کرد.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر دوری از محبوب دچار ناراحتی شدیم، حقمان است که چون در روز وصال، شکر نعمت حضور او را به جا نیاوردیم.

هوش مصنوعی: بر این کوچه‌ی وفاداری، مثل مردی که با شجاعت گام برمی‌دارد، نرو. سلطانی که عشق را منتشر کرد، تو را همراهی می‌کند و به تو توجه دارد.