بخش ۲۸ - تمثیل در بیان نسبت عقل با شهود

اگر به یک کور مادرزاد با هزار نقل و برهان از رنگ ها بگویی، او باورت نمی کند، چرا که هرگز بینا نبوده تا تصوری از رنگ ها داشته باشد.

هوش مصنوعی: رنگ‌های مختلفی مانند سپید، زرد، سرخ، سبز و قهوه‌ای در نزد او هیچ ارزشی ندارند و فقط سیاهی برای او اهمیت دارد.

هوش مصنوعی: مواظب باش که انسان بدحال و بینا نشده‌ای که هیچ روشنی نمی‌بیند، چگونه می‌تواند با استفاده از سرمه یا کحل بینا شود.

هوش مصنوعی: خرد به واسطه مشاهده حال و روز دیگران به دست می‌آید، مانند کسی که از همان ابتدا نابینا به دنیا آمده و هیچ وقت دنیا را نمی‌بیند.

هوش مصنوعی: انسان دارای دُرّی است که فراتر از عقل اوست و می‌تواند به طریق آن به اسرار نهفته پی ببرد.

هوش مصنوعی: خداوند همان‌گونه که آتش را در سنگ و آهن قرار داده، روح و زندگی را در بدن و جان انسان قرار داده است.

هوش مصنوعی: زمانی که این سنگ و آهن با هم برخورد کردند، نورشان باعث روشنی دنیای دو عالم شد.

هوش مصنوعی: زمانی که به حقیقت و رازهای زندگی پی بردی، باید خودت را مورد ارزیابی قرار دهی و درک کنی که چگونه می‌توانی بهتر شوی.

هوش مصنوعی: تو خود نسخه‌ای از نقش خداییتی، از وجود خود هر چیزی که می‌خواهی جستجو کن.