شمارهٔ ۳۶۹

هوش مصنوعی: عشق من باعث شد که به سوی معشوق بروم و راهی پیدا کنم. از آنچه که بودم جدا شدم و آن مکان مقدس را مشاهده کردم.

هوش مصنوعی: من نام و آوازه علمی و عالمی را شنیدم و بدون اینکه درسی را به صورت رسمی بخوانم، شروع به گفتگو در مورد آن کردم و راهی را که هنوز نرفته بودم، مشاهده کردم.

هوش مصنوعی: دنیا را دید و مثل خر از ترس فرار کرد و گفت: اینجا توقف می‌کنم چون آب و گیاه دیدم.

هوش مصنوعی: دنیا مانند یک صفحه شطرنج است که امتحانات و چالش‌های زندگی در آن برگزار می‌شود. من چهره‌ام را به سمت دیگر نخواهم کرد چون شاه را دیده‌ام.

هوش مصنوعی: زمانی که جانم به خاطر او به شدت مجروح شد، از آن پس هر طرف که نگاه کردم، او را در آنجا دیدم.

هوش مصنوعی: امروز به جایگاه خوشبختی دست یافتم و احساس کردم که با وجود ارتباط نزدیکم با او، سر خود را مانند تاجی بر سرم می‌بینم.

هوش مصنوعی: ای نان خشک خورده، به انتظار روزه‌ات بنشین، من تا مدتی جشن می‌گیرم چون ماه را دیدم.

هوش مصنوعی: دیدم که غفلت من باعث عذاب دوری شده است و اکنون می‌فهمم که این وضع، نتیجه گناهان من است.

هوش مصنوعی: در مسیر تلاش و کوشش، مانند سیمی صاف و صیقل یافته شدم. اکنون از خودم جدا شده‌ام و به حقیقت رسیده‌ام، زیرا کاه (بی‌اهمیتی) را دیده‌ام.

هوش مصنوعی: دل من از دیدن زیبایی‌های درونی و خارجی سرشار از خوشحالی است. حالا که سپاه را دیدم، تصمیم دارم به خدمت شاه درآیم.

هوش مصنوعی: مثل یوسف که در مصر عزیز و محترم شد، اکنون من نیز به مقام و جایگاهی رسیده‌ام، در حالی که گذشته‌ام را در چاه فراموش نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: من آن جام پیوند و آن چهره زیبایی را که همیشه آرزویش را داشتم، بدون هیچ مانعی نوشیدم و بدون هیچ خطایی مشاهده کردم.

هوش مصنوعی: خوشبختی و نعمت‌هایی که نصیبم شد، به خاطر اینکه به درگاه خداوند، که تنها معبود است، روی آورده‌ام و از بس که در آستان او توسل جستم، این حالتی برایم پیش آمده است.