شمارهٔ ۳۶۱

هوش مصنوعی: عشق تو تنها دلیل من برای این کار نبود. من خیلی ضعیف‌تر از آن هستم که چنین کار دشواری را انجام دهم.

هوش مصنوعی: با قدرت تو، من قادر هستم کارهایی انجام دهم که دل پر از درد و چشمانم پر از خون شده است.

هوش مصنوعی: وقتی نفس ناتوان من به خواسته‌های بیشتر دست می‌یازد، من هم در جستجوی کاستن از این خواسته‌ها، به دنبال کم کردن آنها می‌روم.

هوش مصنوعی: نگاه دوست مرا به سمت تو کشاند و این اندوه را به چشمی که نمی‌بیند راهنمایی کردم.

هوش مصنوعی: غم تو باعث شد که به شادی بپردازم، اما نه از دل خودم، بلکه اکنون که دستی به درونم بردم، احساس می‌کنم که می‌توانم بر خود تسلط یابم.

هوش مصنوعی: وقتی که تو قدرت و لطف خود را به من سپردی، من کنترل این اسب سرکش را به دست گرفتم.

هوش مصنوعی: تعجب نکن و این کار را سخت ندان، چون وقتی دوست کمک کند، حتی کار دشوار هم آسان می‌شود.

هوش مصنوعی: اکنون دیگر بدون فکر و غم تو سرم را پایین نمی‌آورم، زیرا به خاطر تو کارهای بی‌ارزشی را انجام داده‌ام.

هوش مصنوعی: به هر سو نگاه کن که تو محور اصلی هستی. مثل آسمان که همواره در حال گردش است، من مانند زمین بی‌حرکت مانده‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی که پای من به درگاه تو رسید، زیر سایه آسمان دست خود را به عنوان تکیه‌گاه قرار دادم.

هوش مصنوعی: من در کوی تو اقامت گزیدم، اما مانند پادشاهی که از روزن آسمان سر برآورده، به دنبال تو هستم.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق و شوقی که دارم، با این حال از شدت احساساتم، خودم را در آتش شوق می‌اندازم و بر سر این دنیا خاک می‌ریزم.

هوش مصنوعی: امروز عشق تو مانند شمشیری تیز و بران است، از پرده بیرون آمده و من بارها او را آزموده‌ام.