شمارهٔ ۳۵۶

هوش مصنوعی: ای تو که چهره‌ات نور بخش و زیبایی آفریدگار را در خود دارد، وجود تو بنیاد و نظم آفرینش را به کمال رسانده است.

هوش مصنوعی: اگر به کمک نقابی خود را بپوشانی، ای خورشید، بر روی تو مانند ماه، ابرها بر روی ماه قرار می‌گیرند.

هوش مصنوعی: زیبایی تو جذابیتی دارد مانند شور و نمک، و در سخن تو شیرینی‌ای وجود دارد که مانند معنا در کلام است.

هوش مصنوعی: علاقه و محبت تو به دیگران برای آن‌ها شادی و سعادت به ارمغان می‌آورد و حرکات تو باعث می‌شود که آن‌ها احساس خوشبختی کنند.

هوش مصنوعی: خدمتی که من از خودم ارائه می‌دهم، در شأن و مقام تو نیست، زیرا تو پادشاهانی داری که بندگان و آزادگانی به نام غلامان در خدمتت دارند.

هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده است که من مانند یک مست از شوق تو شاد باشم و از هر چیز دیگری، مانند فرشته‌ای که از غذا بی‌نیاز است، بی‌نیاز شوم.

هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق تو قدم گذاشت، نه در زمین جا گرفت و نه در آسمان ماندگار شد.

هوش مصنوعی: من با دل آتشین و چشمانی پر از اشک، نزد در تو آمده‌ام و خود را در آتش عشق ناتمام می‌سازم.

هوش مصنوعی: چگونه ممکن است کسی مثل تو، به دست من بیفتد؟ همانطور که نمی‌توان کبوتر را به دام انداخت، گرفتن عنقا (پرنده افسانه‌ای) هم دشوار است.

هوش مصنوعی: انسانی که مانند مگس به شیرینی‌ها می‌چسبد و همیشه به چیزهای زودگذر و سطحی وابسته می‌شود، هرگز نمی‌تواند از خوشبختی واقعی بهره‌مند شود، چرا که به دام تلخی‌های زندگی دچار شده و از لذت‌های عمیق دور است.

هوش مصنوعی: در این مکان مقدس و پر اهمیت، شعر سیف فرغانی به این گروه امامت نمی‌دهد و از شأن آن‌ها پایین‌تر است.