شمارهٔ ۳۲۹

هوش مصنوعی: اگر تو به دوستان وفادارت ظلم کنی، ایرادی ندارد؛ زیرا دوستان واقعی همیشه تو را می‌بخشند.

هوش مصنوعی: از آنجا که عشق تو باعث نمی‌شود آنان که خوابند تو را ببینند، پس خود را به گونه‌ای جلوه‌گر کن که بر چشم بیداران خود نمایان شوی.

هوش مصنوعی: اگر یک ذره از خود را نشان دهی، هر یک از علاقه‌مندان به تو به مانند ماه خواهند شد و نور تو را در خود خواهند گرفت.

هوش مصنوعی: بسیاری از طالب‌ها در گوشه و کنار در حال تلاش و جستجو هستند، اما بی‌خبر از این هستند که خود تو در کنار افرادی هستی که در پی خواسته‌های خود هستند.

هوش مصنوعی: تو پزشک عاشقانی و عاشقانی که در درد و رنج‌اند، به یاری تو نیاز دارند. اگر نتوانی به آن‌ها کمک کنی، مرگ آن‌ها بر عهده‌ی تو خواهد بود.

هوش مصنوعی: یا شاید این دل‌های بی‌قرار لایق وصال تو نیستند، یا اینکه دل تو نمی‌خواهد که غم‌خواران خود را شاد کند.

هوش مصنوعی: در ازای وصل شدن با خودت از این بی‌پول‌ها چیزی جز جان نخواه، چون تو مال کسانی را که به تو علاقه‌مندند، به باد داده‌ای.

هوش مصنوعی: اگر تو، ای شیرین، از دست انسان‌های هوشیار که از دست رندان شراب می‌نوشند، بی‌خبر نباشی، باید بخواهد که آن‌ها چه شوری دارند.

هوش مصنوعی: بی‌قراری من نیاز به وصالی ندارد، زیرا تو با آن چشمان مستت آرامش هشیاران را از من گرفته‌ای.

هوش مصنوعی: ای که عشق تو در وجودم آتش افکنده، من مانند خاک تشنه‌ام که به آب وصالت نیاز دارد، بر من باران عشق خودت را ببار.

هوش مصنوعی: در بازار عشق تو، سیف فرغانی دکان خود را با اشعارش راه‌اندازی کرد و کار را به دست همکارانش سپرد.