شمارهٔ ۱۴۲

هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که بتواند معشوقی چون تو را در آغوش بگیرد و از شیرینی عشق تو یک جرعه بنوشد.

هوش مصنوعی: وقتی تو با کسی به یک بوسه نزدیک شوی، در کنار زیبایی و نعمت‌های بهشتی قرار می‌گیری.

هوش مصنوعی: شایسته است که هر مگسی که شکر را به دست آورد، از پر طاووس بادبزن بسازد.

هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی می‌تواند روح را با عطر خوشی معطر کند، اگر آن دسته از عطر در دستان ما باشد.

هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عشق و ارادتش به تو، پایش را بر در تو می‌گذارد، برای هر قدمی که برمی‌دارد، صدها مشکل و نگرانی برایش پیش می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر در کوی تو بهشت هم باشد، کجا می‌تواند از این مکان بهتر و دل‌انگیزتر باشد؟

هوش مصنوعی: من چه نیازی به زیبایی و جذابیت دارم وقتی که در وسط کتاب مقدس پر از معنای عمیق و ارزشمند قرار بگیرم.

هوش مصنوعی: وقتی دوستی حمایتی کرده و به من کمک می‌کند، از او می‌خواهم که دیگر چیزی به من ندهد، چون وقتی گوهری به دست می‌آید، ارزش و زیبایی آن بیشتر از هر چیز دیگری است.

هوش مصنوعی: دل انسان نمی‌تواند به همراه جانش به خوبی زندگی کند، حتی اگر معشوق جان را نیز در دست داشته باشد.

هوش مصنوعی: کجا می‌توان یافت که زهره (معشوقه) با ناخن یا با نواختن بربط (ساز) به دلخواهش بپردازد، حتی اگر بربط به دستش بیفتد؟

هوش مصنوعی: در این جنگ، تنها کسی که بر دشمنان خود پیروز می‌شود، آن است که اگر چاقو به دستش بیفتد، خود را از پا درآورد.

هوش مصنوعی: هر کسی که به ظلم و ظلمت روی آورد، در نهایت شکست می‌خورد، مانند نمرود که فرجامش به نابودی کشید، به خصوص زمانی که قدرتش به دست کسانی بیفتد که حقیقت را می‌شناسند.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه مرد در راه خود از هرگونه مانعی می‌گذرد و به بهشت‌های هشت گانه می‌رسد، اما اگر پایه و اساس او به هفت اختر (نشان دهنده ستاره‌ها) وابسته باشد، هنوز هم به عالی‌ترین اهداف نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: عشق و علاقه‌ای که دل شکسته‌ای دارد، مانند جان است که اگر دوباره به دستش بیفتد، حاضر است فدای آن شود.