غزل شمارهٔ ۶۱

هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو در ذهنم، دچار افکار و خیالات شدم و به همین خاطر، همه چیز از دستم رفته و حالا درپایم هم به نوعی زمین‌گیر شده‌ام.

هوش مصنوعی: بدون هم‌فکری و بدون اراده به دوری و جدایی، داستانی دشوار و غم‌انگیز است که بر ما عارض شده است.

هوش مصنوعی: همانند شمعی که ذوب می‌شود و روشنایی نمی‌بخشد، من نیز در حال سوختن و از بین رفتن هستم، اما نمی‌دانم این آتش درون من چه نوع آتش و حرارتی است که وجودم را در بر گرفته است.

هوش مصنوعی: اگر هوس کردی که حال من را بپرسی، دل مرا در زلفت جستجو کن، چرا که آنجا به خواب رفته است.