غزل شمارهٔ ۶۲

هوش مصنوعی: تا زمانی که چهره زیبایت در برابر من است، تصویر تو بر روی خورشید نیز تاثیر گذاشته و باعث لرزش آن شده است.

هوش مصنوعی: لطفا به من رحم کن، زیرا من بیچاره‌ای هستم که به خاطر اشک‌های خود مانند باران، در خانه غم و اندوه فرورفته‌ام.

هوش مصنوعی: دل بیچارۀ من به شدت تحت فشار است، زیرا زیبایی موهای تو همچون تنی بوده که بر گردن من افتاده و من را می‌فشارد.

هوش مصنوعی: دسته‌ای از افکار وحشتناک و پرخاشگر دور چشمم را احاطه کرده‌اند، به‌طوری که چشمانم آنقدر خسته و ناتوان شده‌اند که دیگر نمی‌توانند بخوابند.

هوش مصنوعی: دوستی عزیز دارم که ناچار باید از من جدا شود. به همین دلیل دل بیچاره‌ام در اضطراب و نگرانی به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: چشم زیبای تو را یک روز دیده‌ام و هنوز تأثیر آن مستی در میخانه‌های مغان بر من باقی مانده است، سلمان، و من به حالت خراب و بی‌حال افتاده‌ام.