غزل شمارهٔ ۳۰۸

هوش مصنوعی: تا کی باید به دیگران نگاه کنی و نور چشم خود را از آنها دور نگه‌داری، مثل این که چشم‌ات را از مردم خود پنهان کنی؟

هوش مصنوعی: چندین بار به چهره‌ام نگاه کردم و در آن حالتی آشفته دیدم، مانند زلفی که به هم ریخته است. به همین دلیل، هر چیزی که در دل داشتم، باعث پریشانی خاطر من شده است.