شمارهٔ ۹۰۸

هوش مصنوعی: ای خدا، اگر در عشق به من راهنمایی می‌کردی، آیا این خوب نبود که کمی به من یاد می‌دادی که بی‌وفایی چه معنا دارد؟

هوش مصنوعی: ای کاش وقتی که این گره را به کارم می‌زدی، مثل تیر، به سرانگشت من هم قدرت و استحکام می‌دادی.

هوش مصنوعی: وقتی که لحظه آزادی از راه می‌رسد، ای دل فرصت را غنیمت شمار و به خاطر بی‌تابی‌هایت عذرخواهی کن، زیرا گاهی اوقات خودت باعث زحمت دیگران می‌شدی.

هوش مصنوعی: اگر هم‌صحبت من بودی و مرا به سوی باغ می‌بردی، مانند بوی گل که در باد می‌ریزد، از ضعف خودم خلاصی پیدا می‌کردم.

هوش مصنوعی: سلیم به خاطر ضعف پیری، دیگر نمی‌تواند مانند گذشته در صحرا بجهد و آن روزها را به یاد می‌آورد که چطور به آهوها جهش و دویدن را یاد می‌داد.