شمارهٔ ۸۶۹

هوش مصنوعی: چقدر زیبایی! چه کسی می‌تواند دل به تو نبازد؟ تو مانند نرگس، زیبایی و لطافتی خاص داری. عشق تو همانند مجنون است که به خاطر قامت زیبا و دلربای تو، در چمن دیوانه‌وار به دنبال تو می‌گردد.

هوش مصنوعی: در نامه‌ام جز نابسامانی چیزی نمی‌توان یافت، چرا که به خاطر عشق و شوق تو، قلم در دست من بی‌تاب و دیوانه شده است.

هوش مصنوعی: در هر داستانی، صدها پیچیدگی و پریشانی نهفته است، زیرا عشق لیلی ما به مانند دیوانگی مجنون در دل ما وجود دارد.

هوش مصنوعی: ما تمام عمر را از دور به عشق او می‌پردازیم، در حالی که هند، که مکان لیلی است، برای من همچون زندانی تاریک می‌ماند و من در نقش مجنون گرفتار شده‌ام.

هوش مصنوعی: سلیم، به سادگی به من می‌گوید که فقر و تنگدستی در هندوستان، به مانند زنجیری است که مجنون را در وطنش بسته است.