شمارهٔ ۷۳۴

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که درد و ناراحتی من تحت تأثیر فریاد و ناله‌های کسی که دانش و آگاهی ندارد، تغییر نمی‌کند. اگر دانش آموز، علم و آگاهی نداشته باشد، از استاد بی‌خبر هم بهره‌ای نخواهد برد. در واقع، تبادل علم و تجربه تنها زمانی مؤثر است که هر دو طرف دارای آگاهی و دانش کافی باشند.

هوش مصنوعی: فرهاد که بی‌خبر از حقیقت است، در حالی که ناخن‌های خود را دارد، با تیشه در دست خود، به کار سختی مشغول است و بار سنگینی بر دوش می‌کشد. آهی از دل بر می‌آید که نشان‌دهنده غم و ناراحتی ناشی از بی‌خبری اوست.

هوش مصنوعی: وقتی که شکار به دام تو بیفتد، دل پرنده هوشمند است و تو شکارچی نادانی.

هوش مصنوعی: کسی که در ظاهر خوب صحبت می‌کند، ممکن است در باطن خطرناک باشد. باید از حرف‌های او بترسی و از زبانش دوری کنی، چرا که کلماتش می‌تواند مانند چاقوی تیز و خطرناک باشد و بی‌خبر از آن، به تو آسیب بزند.

هوش مصنوعی: شعر من با دقت و تحلیل عمیق منتقد به سادگی و بی‌خبر بودن او می‌خندد، مانند اینکه عروس به داماد نابلد و بی‌خبر بخندد.

هوش مصنوعی: به تماشای سلیم بنشین، آیا مانند فلک به زاری می‌افتد؟ نگذار که کافر به دست جلاد نادان کشته شود.