شمارهٔ ۲۸۱

هوش مصنوعی: در دل من احساسی عمیق و دردناک شکل گرفت و چشمانم ناخودآگاه پر از اشک شد. انگار که زاهدی در حال از دست دادن دانه‌های تسبیحش باشد و هیچ کنترلی بر اوضاع نداشته باشد.

هوش مصنوعی: خانه‌ام با سوختن عادت کرده، به نظر می‌رسد روزگار رنگ این خرابه را از خاکستر پروانه می‌ریزد.

هوش مصنوعی: عقل مرا از جمعیتی که در آن بی‌نظمی و آشفتگی بود، دور کرد، مانند مویی که از موهای زیبا بر روی شانه می‌افتد.

هوش مصنوعی: دل من از تمام سختی‌های دنیا به آسانی عبور کرد، مثل اینکه تکه‌ای خاک از دامن این دیوانه افتاد.

هوش مصنوعی: غصه و اندوهی که از اشک چشم می‌ریزد باعث نمی‌شود که دل من آرام بگیرد. چقدر می‌توان در راه پرواز آزادی برای مرغ خیال دانه پاشید؟

هوش مصنوعی: چشم زیبا و جست‌وخیز او به من نگاهی انداخت، و همین نگاه او به گونه‌ای بود که گویی هر رشته موی من مثل یک پیمانه پر از شراب است.