شمارهٔ ۲۳۱

هوش مصنوعی: اگر کسی به نظر می‌رسد که از بند و غل و زنجیرهای دنیا رهایی یافته است، نباید فکر کنیم که این امر بدون دلیل و مصلحت اتفاق افتاده؛ بلکه این یک روش هوشمندانه و زیرکانه مانند روش‌های صیاد است.

هوش مصنوعی: چه کنیم، هنری که باید داشته باشیم به ما تعلق نگرفت. از دنیا چیزهایی از ما دور شده و نمی‌توانیم آن نقصی را که از بدو تولد با ماست، برطرف کنیم.

هوش مصنوعی: اگر نمیرم، هر شب مثل شمع روشنایی‌ام را از دست می‌دهم. برای من، مرگ شبیه خواب است و من که سوخته‌ام به این حالت عادت کرده‌ام.

هوش مصنوعی: ظلم و ستم، پایه و اساس محکمی ندارد و به زودی فروخواهد ریخت، حتی اگر ظاهراً محکم و قوی به نظر برسد، مانند خانه‌ی زنبور که اگرچه از فولاد ساخته شده باشد، باز هم به راحتی collapses.

هوش مصنوعی: هرکس که به باغی می‌آید و می‌رود، به نوعی به خانه‌ام وابسته است، و همین صیاد است که به زندگی من مرتبط است.

هوش مصنوعی: ترک کردن شغل و علاقه‌ام به خاطر عشق، دلم را سلیم کرده است. مثل این است که بچه‌ای که با استادش است، بی‌ادبی نمی‌کند.