شمارهٔ ۲۳۲

هوش مصنوعی: به خودت سخت نگیر و فراموش کن که دیگران چه فکر می‌کنند، زیرا این از نقص‌های انسان است. مانند غنچه‌ای که در آستین محبوس است و نمی‌تواند باز شود، نباید خودت را در محدودیت‌ها محبوس کنی.

هوش مصنوعی: به عشق تو هیچ کسی نمی‌تواند به سرانجامی دست یابد، درست مثل این است که بخواهد در midst of a flower garden به دنبال خوشه‌ای از گل باشد؛ این کار ناپسند است.

هوش مصنوعی: زیبایی‌ای که نتواند بلبل را فریب دهد، مانند آن است که گل‌های مصنوعی به جای گل‌های طبیعی استفاده شوند. این برای زیبایی عیب به حساب می‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی که تقدیر و سرنوشت کسی مساعد نیست، عقل و دانایی او هم نمی‌تواند کاری از پیش ببرد، چرا که مانند اسبی است که بدون رکاب و زین نمی‌تواند به درستی حرکت کند.

هوش مصنوعی: مانند برق، خوشه خرمن را جمع‌آوری کن و دیگر به دعوا کردن با مور و خوشه‌چین نپردازید؛ زیرا این کار ناپسند است.

هوش مصنوعی: سلیم از دست من خارج شده و اختیارش دیگر در دست من نیست. نصیحت کردن او بعد از این، دیوانگی است.