شمارهٔ ۲۰۰

هوش مصنوعی: باغبان به ما با امید و لطف نگاه می‌کند، چون مزرعه‌اش به آب و محبت ما نیاز دارد.

هوش مصنوعی: ما به توانایی برای انجام کارها نیاز داریم و از لطف و کمک خواسته‌ایم، اما تنها منبع درخواست ما، خضوع و نیازمندی‌مان است.

هوش مصنوعی: کوهکن‌ها نتوانستند به خاطر عشق تو شناخته شوند، زیرا آن عشق مانند داروی باطل کننده سحر بر بازوی ما اثر کرده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که از کنار اهل دل بگذرد، بهره‌ای می‌برد. ما خود ظرف شراب هستیم و جام در کنار ماست.

هوش مصنوعی: عمر طولانی از هر بیت شعری به دست می‌آید که نتیجه‌اش سادگی و پاکیزگی است، مانند آب گوارایی که در جوی جاری است.