شمارهٔ ۱۷۸

هوش مصنوعی: در ذهن من، زهاد به نحوی وسواس‌گونه درگیر هستند و حالتی شبیه به جنون دارم که مانند صدایی در یک کاسه می‌پیچد.

هوش مصنوعی: دست من به خاطر عشق تو همچون پیچ و تاب انگشتانم به شاخ‌های آهوها مانده و نمی‌تواند آزاد شود، انگار که به خاطر ناآگاهی تو در این وضعیت گرفتار شده است.

هوش مصنوعی: آسمان فقط به من آزار می‌دهد و جز این نمی‌فهمم که این کاغذ چه چیزی را بر الماس پیچیده است.

هوش مصنوعی: زندگی ما به سرعت در حال گذر است، مانند پیامی که بر روی اسب عمر سوار شده و حرکت می‌کند. بنابراین، وجود ما به این دلیل که از زندگی خود دور شده‌ایم، مانند چیزی است که در پارچه پیچیده شده است.

هوش مصنوعی: سلیم از این که به ناحق ادعایی داشته باشد، دوری می‌کند. او با زندگی پر از نشیب و فراز، به دنبال خضر است تا راهنمایی‌های او را پیدا کند، اما به جای آن، در سختی‌ها و پیچیدگی‌ها گیر افتاده است.