شمارهٔ ۱۷۱

هوش مصنوعی: ای گل، برو و شکفته شو، من تو را به سوی یاری می‌فرستم که وفای چندانی ندارد.

هوش مصنوعی: پیامبر را بخوان و نامه‌ام را بگیر و دست مرا ببوس. تو نمی‌دانی که من کجا می‌خواهم تو را بفرستم.

هوش مصنوعی: بگذار تا نامه‌ام تمام شود، ای باد صبا، عجله نکن، قسم به خدا آن را برای تو می‌فرستم!

هوش مصنوعی: پیام‌آور از شدت حسادت، سایه‌اش را برنمی‌دارد. ای گریان، صبر کن تا از پشت به تو پیام برسانم.

هوش مصنوعی: بدون شغل و حرفه، زندگی در این جهان خوشایند نیست؛ بنابراین تو را به باغ می‌فرستم تا هوای تازه‌ای بدست آوری.