شمارهٔ ۴۰۴

هوش مصنوعی: از دست تو ناراحتی می‌کنم زیرا با جذابیت‌های خود دل می‌ربایی، در حالی که من را از دست می‌دهی و این بی‌وفایی است.

هوش مصنوعی: کسی نمی‌تواند با بیگانه در وضعیت بیگانگی ارتباطی برقرار کند، آنچه را که با آشنایان در حالت آشنایی انجام می‌دهی.

هوش مصنوعی: هر چه من در اثر درد عشق تو کم می‌شوم و زخم‌هایم بیشتر می‌شود، تو به طور مداوم زیبایی‌ات را افزایش می‌دهی و جلوه‌ات را بیشتر می‌کنی.

هوش مصنوعی: در هر جا که نگاه می‌کنم، جز تو چیزی نمی‌بینم، چون تو آنقدر در جلوی چشمان من حاضر هستی که نمی‌توانم به غیر از تو به کسی یا چیزی توجه کنم.

هوش مصنوعی: چهره‌ام مانند طلا در شعله‌ی عشق تو درخشان شده است. ای عشق، تو در وجود من مانند یک ماده‌ی نایاب و ارزشمند عمل می‌کنی.

هوش مصنوعی: شانه‌ات را به زلف‌های یار رحمت کن و نگذار خالی بماند، زیرا تو با این کار به عاشقان کمک می‌کنی و مشکلات آنان را حل می‌کنی.

هوش مصنوعی: عمری گذشت و نتوانستم به مقصود برسم، تا کی ای بخت بدشگون، مانع رسیدن به آرزوها می‌شوی؟

هوش مصنوعی: صدای ناله‌ات، ای نی، خیلی با ناله‌های من آشناست. به نظر می‌رسد تو هم مانند من از جدایی سخن می‌گویی.

هوش مصنوعی: هر زمانی که شکستی در پشت سر داری، فکر نکن که همیشه می‌توانی به حالت اول بازگردی. چرا که در این حال، مانند مومیایی، در تلاش برای بازسازی خود هستی.

هوش مصنوعی: آیا دل تو به خانهٔ شاه راه نیافته است که همچنان به در خانهٔ او به‌طور مداوم و با خضوع درخواست می‌کنی؟