شمارهٔ ۳۸۴

هوش مصنوعی: پلک‌های چشمم به خواب رفته و غم آن‌ها را گرفته است. نیمی از خوابم را گرفته و صبر و تحملم را از بین برده است. چهره‌اش از آفتاب هم زیباتر است.

هوش مصنوعی: وقتی که من نشسته‌ام و او مانند بره‌ای دیگر در حرکت است، اگر از او سؤالی بپرسم، هیچ پاسخی به من نمی‌دهد.

هوش مصنوعی: در او به شدت می‌کوبم که به درگاه آن دختر زیبا برسم و جز با زاری و دعا نمی‌توانم به هیچ راهی وارد شوم.

هوش مصنوعی: علاوه بر زیبایی نوشته‌های خوب، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند عشق را به خوبی نشان دهد. زیرا هیچ‌کس رازهای عشق را در کتابی ننوشته است.

هوش مصنوعی: از زیبایی معشوق می‌دانی چه خبر است؟ نور او مانند قمر درخشان است و عشق همچون دنیایی است که به دور آن می‌چرخد. فلک مانند حبابی است که در این میان وجود دارد.

هوش مصنوعی: هیچ کس از دیدن فرد پرهیزگار خوشحال و متاثر نمی‌شود، چرا که آن شخص هیچ‌گاه از سراب آب نچشیده است.

هوش مصنوعی: من و مهر و محبت آن کسی که دشمنی با او گناه نیست، و من و عشق آن کسی که دوست داشتنش پاداشی ندارد.

هوش مصنوعی: علی، آن کسی است که جان‌ها به او شاداب می‌شود و دل‌ها در آرامش او قرار می‌گیرد. به برکت وجود او، من در روز قیامت هیچ گونه نگرانی و اضطرابی ندارم.

هوش مصنوعی: زمانی که کودک از او صحبت کند، او به یقین می‌دانست که هرگز به هزاران شیوه نافرمانی نخواهد کرد و حقش عذابی نخواهد بود.