شمارهٔ ۳۶۹

هوش مصنوعی: آن کسی که به تو نسبت زیبایی و نیکی می‌دهد، در واقع یک جهان پر از عشق و زیبایی را براساس حقیقتی که در وجود تو می‌بیند، اشتباه فهمیده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که تو را ببیند در راهی دیگر نمی‌تواند برود، چون تنها تویی که او را مجذوب می‌کنی و هیچ راه دیگری جز پیروی از تو نمی‌ماند. ای سرو ناز، جز دنبال تو، هیچ چیز دیگری برایش مهم نیست.

هوش مصنوعی: هیچ کس درخت تناوری را ندیده که لباسی از پوست ببر بر تن کند و هیچ کس هم ماه را دیده که بر سرش کلاهی بگذارد.

هوش مصنوعی: بهتر است روی تصویر خود پوششی بگذاری، چرا که نگرانم افراد در غیاب تو به من آسیب بزنند.

هوش مصنوعی: زمانی که تو از خانه بیرون می‌روی، حس غیرتم به شدت افزایش می‌یابد و به همین خاطر مردمی که دور و برت هستند، تو را زیر نظر می‌گیرند.

هوش مصنوعی: عشق تو همچون کوه بزرگی بر دوشم سنگینی می‌کند و من در حیرت هستم که چگونه می‌توانم این بار سنگین را با جسمی ضعیف و ناتوان مانند کاه حمل کنم.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که از غم تو، اشک و آه من جاری است. یکی از این اشک‌ها به مروارید تبدیل می‌شود و دیگری همچون رود به سمت دریا می‌رود.

هوش مصنوعی: هر کسی که آن چهره زیبا و لبخند دلنشین را ببیند، به‌ناگاه فکر می‌کند که غنچه‌ای در حال باز شدن در صبحگاه است.

هوش مصنوعی: عشق من به یار کوچک من، خودش بهترین شاهد بر ادعای عاشقیم است.